โอ้ โลโก้

อยู่ๆ ก็นึกได้ว่าเคยทำโลโก้อะไรไว้บ้างตอนเรียน เลยเอามารวมๆ ดู แต่ที่เคยทำ CI น่าจะมีแค่ 2 ตัว
คือ LUCHA (mexicana foodta) อันนี้เป็นฟาสฟู้ดเม็กซิกัน กับ Himalaya เขาสกแกรนด์รีสอร์ท
คอนเสบมาจากป่าหิมพานต์ รู้สึกว่าเป็น CI เล่มที่ภาคภูมิใจมาก เพราะไม่น่าเชื่อว่าจะทำเสร็จ
ว่าแล้วก็คิดถึงตอนเรียน...อ่า อยากกลับไปเรียนอีก ตอนเรียนมันสนุกตรงที่ทำงานตอบโจทย์
คนตัดสินก็มีแค่อาจารย์ ดีไม่ดีก็ดูเอาที่เกรดบวกกับความพอใจ แต่ชีวิตจริงคนตัดสินมันไม่ใช่แค่เรา
แต่มีทั้งลูกค้า หัวหน้า AE และอื่นๆ พร้อมทั้งต้องมากับความรับผิดชอบ และพร้อมที่จะแก้ไข
องค์ประกอบชีวิตนี่มีอะไรเยอะกว่าองค์ประกอบศิลป์ที่เรียนมากมาย การทำงานคอมเมอเชียล
ทำให้เรารู้ว่า "มึงจะติสแตกไม่ได้ แต่ลูกค้าติสแตกกับมึงได้" นั่นล่ะโอเค

Art Space in Milan

Ocho Group Show : http://www.revista-rojo.com/artspacemil8/






Emanuele Kabu : http://www.revista-rojo.com/artspacemil13/






Exhibition ดีๆ และน่าไป มักจะอยู่ไกลจากความเป็นจริงเสมอ
งานนี้อยู่ที่ Milan ณ ประเทศอิตาลี ที่ยกมาเป็นงานของ
Emanuele Kabu และงานของ Ocho Group Show
ซึ่งเปิดใน Gallery เล็กๆ แต่น่ารักทั้ง 2 งาน
แปลกที่สถานที่เล็กๆ ไม่ได้ทำให้งานดูเล็ก แต่กลับทำให้งานมีพลัง

ขอบคุณเครือข่าย Artspace ที่ทำให้เราได้เปิดหูเปิดตา
ไม่ต้องรอไปดูถึงปีแสงหน้า การมีอินเตอร์เนตนี่มันดีจริงๆ

ฉันรักห้องสมุดนิตยสาร

งานจัดเมื่อปลายปีที่แล้ว แต่อย่างไรแล้วก็คงไม่มีโอกาสได้ไป
เพราะอยู่ไกลตั้งญี่ปุ่น คงต้องส่งชิงโชคโออิชิที่คุณตันเท่านั้น
เป็นงานนิตยสาร Design / Art / Lifestyle / Interior และอื่นๆมากมาย
ตามสไตล์์เมืองแห่งศิลปะ ดูจากหน้าปกจะเห็นได้ว่ามันตื๊ดขนาดไหน
แนวๆทั้งนั้น อยากให้จัดในไทยบ้าง จะได้ตื๊ดไปดู เพราะงานมันคูลชะมัด

กดไปดูนิตยสารตื๊ดๆ ได้ที่ http://www.magazinelibrary.jp

ทำลายฉันบรรยากาศ

เป็นงานที่สืบเนื่องตั้งแต่ตอนทำ I am a ไทย...
นั่งทำ typeface จนเสร็จ (แต่ยังไม่ครบ A-Z) แล้วเอามา di cut
เลยเอาเพลตที่ทำไว้มาทดลองใช้ในหลายๆ ที่ดู
ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เกะกะระรานสถานที่ราชการแต่อย่างใด
วนเวียนอยู่ในบ้านตัวเอง จะเลอะจะเละ ไม่มีใครว่า
แต่แอบเสียชั้นบรรยากาศ เห็นเขารณรงค์ปาวๆ ว่าอย่าใช้สเปรย์
แต่ไม่ทันละ เป็นนักออกแบบที่ไม่ค่อยพิทักษ์รักษ์โลกเท่าไร
ต้องขออภัยในความขี้เกียจด้วย

ส่วนเสื้อนี่ตัวแรก และตัวเดียวในโลก (ณ ช่วงเวลานี้)
เพราะทำแต่ละที น้ำหนัก และตำแหน่งจะไม่เท่ากัน
แต่ถ้าอยากให้มี number 2 -3 -4 ก็เอาเสื้อมา เดี๋ยวจัดให้ ;)
เอาเข้าจริงนี่ทนพอๆ กับซิลล์สกรีนเลยนะ
แถมได้กลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ เอาพักตากอากาศซัก 1 วันก็หาย

ทำทั้งที ใช้ให้มันคุ้ม

FA(s)T COKE

โปสเตอร์นี้ไม่ได้มีนัยยะแอบแฝงมากมาย
จะพยายามอธิบายความสดชื่นซาบซ่า
และความเก่า + สมัยใหม่ ที่ coke มีมานานจวบจนปัจจุบันกาล
ทำในระยะเวลาอันจำกัดประมาณ 1 ชั่วโมงเศษ
เพื่อเป็นไกด์ไลน์แก่รุ่นน้องท่านหนึ่ง
นี่เป็นสเก็ตแรก และสุดท้าย ไม่มีเสก็ตที่ 2 3 4

การทำงานอย่างรีบเร่ง ไม่ได้แสดงถึงคุณภาพงานที่ดี
แต่เป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า บวกกับได้รู้ว่า
ตัวเรามี source อะไรบ้างมาปรับใช้
ความคิด ณ ขณะหนึ่ง เป็นอย่างไร
และจะทำออกมาได้อย่างไร
งานนี้สนุกตรงที่ท้าทายตัวเองด้วยระยะเวลา

Exposure

เมื่อนานมา...งานฉันได้ลงหน้า 146

แก่...แต่หล่อ

พอเขียนถึง Gakken เสร็จก็เหลือบไปเห็นกล้องแก่ๆ ที่อยู่บนชั้นหนังสือ
แก่สุดอยู่หน้า เด็กสุดอยู่หลัง เรียงตามลำดับความเก่า
3 ตัวแรกนี่ของป๊า ซื้อมาตอนไปไต้หวันกับสิงคโปร์ มี Pettica, Kodak และ Fuji
สมัยแต่เรายังเยาว์ ส่วนตัวสุดท้ายได้มาจากของแถมอะไรไม่รู้ตอน ม.3
ติดใจสุดก็ตัวแรก สมัยเด็กๆ รู้สึกว่าเช๊ยเชย ถือไปยิงใส่หน้่าใครคงจะไม่ Chic
พอโตมาถึงสมัยนิยม จึงได้เห็นความแก่...แต่หล่อ ขรึมดี มีอายุ
ด้วยบอดี้ที่พอดีกำลังเหมาะ เลนส์ปรับได้ 4 แบบ สีดำทะมึนแข็งแรง และผลิตจากไทเป
อายุอานามก็รุ่นราวคราวเพื่อนของพ่อ เกิดก่อนเราประมาณเกือบ 10 ปี
ยังกับจะมาขาย ป่าว..อยากมาอวย เพราะแอบดีใจที่ป๊าเก็บกล้องนี้ไว้
คุณสมบัติก็ไม่ได้เลิศเลออะไร แค่อมยิ้ม ถ่าย แล้วก็เอาไปล้าง
พอยิงแฟลชได้นิดๆ หน่อย ตอนนี้อาจจะแก่ยิงไม่ออก
แอบดูดี มีรสนิยม เพื่อนสาวลองเอาไปเดินเล่นมาทีสองทีแล้ว
ตอนนี้เหลือแต่เติมแบตเตอรี่ กับซื้อฟิล์มมาลองความขลัง
อยากรู้เหมือนกันว่า แก่..แต่มีไฟไหม แล้วไว้จะล้างมาให้ยล

Gakken my son

ความจริงเล็ง polaroid ของ Fuji Instax mini ไว้ กับ Blackbird Fly (มานานมากกก)
แต่ก็ต้องเปลี่ยนใจพอมาเจอ Gakken Flex เพราะราคาและความน่ารักของมัน

มันเป็นกล้อง TLR DIY เรียกง่ายๆ ว่า Twin lens Reflex แบบ Do it yourself
Gakken ถ่ายได้แค่ format เดียว ไม่เหมือน Blackbird ที่ถ่ายได้ 3 format
คือ แบบสี่เหลี่ยมจตุรัส แบบปกติ และก็แบบติดหนามเตย
Gakken ตรงกลางคมชัดแต่ขอบภาพจะเบลอ (อยู่ที่โฟกัส) ถ่ายง่ายๆ ใช้ฟิล์ม 135
ให้ฟีลคล้ายๆ ถ่าย Holga คนที่เล่น Holga พอมาเล่น Gakken ก็ติดใจไปหลายคน
แต่ที่เจ๋งคือ เราประกอบเอง! ดูเป็นความภาคภูมิใจเวลาได้เป็นเจ้าของ
จริงๆ จะไปเทียบกับ Blackbird ทีเดียวก็ไม่ถูก เพราะรายนั้นมีให้เล่นหลายแบบ
แถมถ่ายชัตเตอร์บีได้ แต่ถ้าเทียบกับความเป็นกล้องทอยราคาก็แอบเอาเรื่อง
ส่วนถ้าใครอยากสร้างเอกลักษณ์ ก็พ่นก็แปะตามแต่สะดวกในรสนิยม
ราคาก็อยู่ราวๆ 75$ (2 พันบาทต้นๆ) ถ้าเทียบกับ Blackbird ที่ทะยานไป 4 พันกว่า
Gakken น่าเอามาเป็นลูกชายคนใหม่กว่าไหนๆ (คุณสมบัติเหมาะกับแม่ผู้ยากจน)
แต่สงสัยว่าจะคิดมากไม่ได้ เพราะของดีมีน้อย ต้องรีบสอยห้ามลังเล

ถ้าเดือนนี้จะรับเลี้ยงลูกชายเพิ่ม แม่คงต้องอดข้าว เพื่อซื้อฟิล์มมาป้อนลูก
Gakken อวยพรให้แม่ด้วย!

*Images from Google...Thank you!

วันอาทิตย์เก่า

Old Sunday

Hey! Sneakers

---------------SUMNER

---------------VESPA SPECIAL SUEDE (RED)

---------------VESPA SPECIAL CASUAL (GREY)

---------------NIZZA X PORTER

---------------NIZZA HI

---------------NIZZA HI (YELLOW)

---------------24 UP NUB

เป็นภาวะที่จำใจทำใจยากมาก ปกติซื้ออะไรแต่ละทีคิดแล้วคิดอีก
แต่ต่อมตรรกกะที่เป็นเหตุเป็นผลจะหยุดทำงานลงทันที ถ้าเจอรองเท้าที่ถูกใจ

เผอิญว่าเมื่อเร็วๆมานี้ โฉบผ่านชอปใน ADIDAS มา แต่หาจำได้ไม่ว่ารุ่นอะไร
เป็น collection สีๆ ที่เป็นหนังกลับ ราคาเอาเรื่องพอๆ กับ Dr. Martens
พอมาเสิจดูก็หาไม่เจออีก แต่กลับเจอ Wishlist เก๋ๆ เพิ่มกิเลสมาอีกหลาย
คัดสรรมาเฉพาะแต่คู่ที่ถูกตาต้องใจสไตล์ฉันเท่านั้น

ทั้งหมดทั้งมวลนี้ คือ รองเท้าของฉัน... (...ในฝันไปก่อนนะ)

แถม Link เอาไปยั่วน้ำยาย ดูกันให้เพลินเกินห้ามใจ
http://pid.adidas.com/catalogue/th/products/men/shoes